Podczas sesji Rady Miejskiej w Wolinie, 28 maja, radny opozycji Waldemar Dubrawski przedstawił sprawozdanie z własnej kontroli dotyczącej wypłaty 2 milionów złotych na rzecz Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. Pieniądze przekazano w grudniu 2025 roku na podstawie porozumienia jako rekompensatę za straty spółki z lat 2020–2024.

Zastrzeżenia radnego dotyczą nie tylko samej wypłaty, ale i tego, jak przez pięć lat wyglądał nadzór nad finansami MPGK. Logika jest prosta: jeśli spółka komunalna ponosi straty, które zamierza przedstawić gminie do wyrównania, powinna sygnalizować to na bieżąco, tak żeby rada mogła reagować, korygować warunki umów, szukać oszczędności. Tymczasem przez cały ten okres ani gmina, ani samo przedsiębiorstwo nie biły na alarm. Wszystkie sprawozdania spółki przyjęte co roku. Absolutorium udzielone co roku. Sprawozdania gminy przyjęte co roku, absolutorium również udzielone. Zamiast bieżącej reakcji, jednorazowy przelew po 5 latach.

Dubrawski sformułował siedem szczegółowych zastrzeżeń. Wskazał m.in. na możliwe zastosowanie błędnej stawki VAT – 23% zamiast 8% – przy usługach porządkowych i cmentarnych, co mogło sztucznie zawyżyć kwotę roszczeń. Zwrócił też uwagę, że przez lata obowiązywały umowy ryczałtowe, które z zasady przenoszą ryzyko finansowe na wykonawcę, a nie na zleceniodawcę. Wyrównywanie „niedoborów” do zamkniętych już umów tego typu stoi, zdaniem radnego, w sprzeczności z ich istotą.

Wśród kolejnych wątpliwości Dubrawski wymienił możliwe obejście rocznych limitów budżetowych zapisanych wprost w treści umów, a także niejasności wokół zrzeczenia się przez prezesa MPGK części roszczeń, ok. 267 tys. zł z wyliczonej straty przekraczającej 2,2 mln zł. W ocenie radnego kwota mogła zostać dopasowana do środków dostępnych w gminnej kasie pod koniec roku, tym bardziej że mimo próśb nie otrzymał faktur kosztowych, a jedynie zestawienia poleceń księgowań.

Dubrawski zakwestionował też włączenie do tabeli rozliczeniowej umowy ze stycznia 2020 roku, zawartej poza trybem zamówień publicznych jako zwykłe zlecenie. Jego zdaniem prawo nie pozwala na wypłacanie wstecznych rekompensat do zwykłych umów rynkowych, a umieszczenie jej w tabeli mogło służyć sztucznemu powiększeniu wykazywanej straty. Na koniec wskazał na matematyczne rozbieżności między sumą wynagrodzeń wynikającą z umów a wartościami wpisanymi w załączniku do porozumienia. Łączna kwota z obu umów z 2020 roku wynosi 662 tys. zł brutto, podczas gdy dane w tabeli rozliczeniowej tej sumy nie potwierdzają.

Osobną kwestią jest sama dopuszczalność wypłaty rekompensaty do umów ryczałtowych. Co do zasady wynagrodzenie ryczałtowe jest wynagrodzeniem ostatecznym. Wykonawca, przyjmując ryczałt, bierze na siebie ryzyko wyższych kosztów. Prawo wprost stanowi, że przyjmujący zamówienie nie może żądać podwyższenia takiego wynagrodzenia nawet wtedy, gdy nie mógł przewidzieć rozmiaru czy kosztów prac. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy zmiana stosunków groziłaby rażącą stratą ale wymaga to orzeczenia sądowego, nie jednostronnego porozumienia między gminą a jej własną spółką. W przypadku Wolina mamy zamknięte umowy z lat 2020–2024, wypłatę w 2025 roku i brak jakiegokolwiek wyroku czy aneksu zawartego w trakcie realizacji. Prawna podstawa całej operacji pozostaje więc co najmniej nieoczywista.

Dubrawski wniósł o skierowanie sprawy do Komisji Rewizyjnej. Do końca czerwca Rada Miejska w Wolinie musi lub nie, udzielić absolutorium burmistrz Ewie Grzybowskiej za wykonanie budżetu roku 2025.  Czy Komisja Rewizyjna zdąży zająć się tematem?

Foto: Sztab WOŚP Świerzno