Wójt Świerzna ma swój sposób na niewygodne pytania o pieniądze. Kiedy nie chce odpowiedzieć, to nie odpowiada wcale, albo sięga po dowolny przepis, który akurat pasuje do nastroju dnia. Coś na zasadzie cytatu z Kodeksu drogowego w sprawie przepłynięcia rzeki Odry wpław. Zestawmy fakty obok siebie, niech Czytelnik sam oceni, czy to ma ręce i nogi.

Dwa wnioski, dwie odpowiedzi

Do naszej redakcji faktyzkamienia.pl wpłynął mail z informacją, że zakres wniosku z 20 kwietnia 2026 r. pokrywa się z zakresem wniosku z 21 stycznia 2026 r. Porównajmy;

Wniosek pierwszy. 21 stycznia 2026 roku, jeszcze jako osoba prywatna, zawnioskowałam do gminy o skan dokumentu:

“Na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, proszę o skan obowiązującej umowy (umów) w 2025 roku i 2026 roku na obsługę prawną gminy.”

Wniosek drugi. 20 kwietnia 2026 roku, tym razem jako redaktor naczelna Faktów z Kamienia, na podstawie Prawa prasowego, zapytałam:

“Proszę o podanie nazwy kancelarii prawnej obsługującej Gminę oraz kosztów tej obsługi w 2025 roku, w podziale na: koszty wynikające z umowy o zastępstwo procesowe oraz koszty wynikające z umowy na stałą obsługę prawną Urzędu Gminy i Rady Gminy. Proszę również o podanie kosztu stałej obsługi prawnej za I kwartał 2026 r.”

I co widzicie Czytelnicy? To dwa różne wnioski. Jeden o umowę, czyli skan dokumentu. Drugi o nazwę kancelarii i wysokość wydatków na nią z publicznych pięniędzy, czyli z budżetu gminy Świerzno. A dla wójta oba wnioski są tożsame. Dla porównania: gdybyście poprosili w bibliotece o skan okładki książki, a potem zapytali, ile egzemplarzy wypożyczono w zeszłym roku, to według wójta Drozdowicza też byłby ten sam wniosek? Czytanie ze zrozumieniem I klasa szkoły podstawowej.

Odpowiedź na pierwszy wniosek o skan umowy dostałam jako osoba prywatna 18 marca, w formie decyzji administracyjnej. Odmowa, z uzasadnieniem o tajemnicy przedsiębiorstwa zleceniobiorcy. Czyli: nie dostaniesz skanu umowy, bo umowa zawiera klauzulę poufności, a to, co poufne, jest tajemnicą przedsiębiorstwa, czyli firmy Warcholaka.

By odpowiedzieć na drugi wniosek wójt potrzebował prawie dwóch miesięcy. Przyszła 19 czerwca i czytamy w niej, że zakresy wniosków się pokrywają, w tej sprawie była już decyzja, a skoro była decyzja, to zgodnie z Kpa organ stwierdza nieważność decyzji, bo sprawa już jest rozstrzygnięta. I w związku z tym, rekapitulując, jak to ujął wójt, rozpatrzenie wniosku jest niemożliwe. Proste prawda? Wrócimy do tej odpowiedzi w dalszej części artykułu.

Skoro więc organ, czyli wójt Świerzna, w czerwcowym piśmie twierdzi, że zakres obu wniosków “się pokrywa”, to czy to oznacza, że w jego ocenie również uzasadnienie się pokrywa i wysokość wydatkowanych pieniędzy publicznych jest tajemnicą przedsiębiorstwa? Bo to jedyny logiczny wniosek z postawienia znaku równości między tymi dwoma wnioskami. Czy naprawdę rekapitulujący wójt Świerzna sądzi, że pieniądze w budżecie to jego pieniądze? Że wydaje je jak chce, ile chce i komu chce i nikomu nic do tego, tylko dlatego by chronić umowę z Kancelarią Radcy Prawnego Dennisa Warcholaka ?

Przypomnijmy, o sprawie pisaliśmy w artykule  

Tajemnica przedsiębiorstwa przy budżecie? Nie tym razem

Tu robi się ciekawie. Pierwszy wniosek dotyczył skanu dokumentu czyli umowy, jaką Drozdowicz zawarł z Warcholakiem. Drugi wniosek dotyczył kwoty, którą gmina już wydała z budżetu publicznego, z pieniędzy podatników, które już opuściły kasę gminy w 2025 roku i w pierwszym kwartale 2026 roku.

Sprawozdanie z wykonania budżetu za 2025 rok, na podstawie którego wójt dostał jednogłośnie absolutorium, ale też wotum zaufania, chowa ten koszt w zbiorczej pozycji 623 530 złotych 72 grosze, razem z opłatami pocztowymi, ochroną budynku i monitoringiem. Gdyby sprawozdanie przedstawiono w większej szczegółowości ( nie ma takiego obowiązku), redakcja nie musiałaby w ogóle pytać. Gdyby radni gminy zadali pytanie o przedstawienie kwot w rozbiciu, też nie trzeba byłoby pytać. Ale nie zadali. Dlatego pytamy.

Czyją decyzję unieważnia organ?

Wróćmy do czerwcowej odpowiedzi wójta. Przepis przywołany uroczyście z pełną sygnaturą i dziennikiem ustaw.  Brzmi poważnie. Prawie jak wyrok Trybunału. Dopóki nie zapytamy: nieważność której decyzji? Tej z marca o tajemnicy przedsiębiorstwa, wydanej wobec osoby prywatnej? Nie, bo ją właśnie wójt przywołuje jako wiążącą, a nie unieważnioną. A więc której ? Wójt nie wydał żadnej nowej decyzji administracyjnej w odpowiedzi na wniosek kwietniowy. Odpowiedź przyszła zwykłym mailem.

Czyli przepis o unieważnianiu decyzji przywołano w sytuacji, w której żadna decyzja do unieważnienia nie istnieje? To nie jest drobna nieścisłość. To pomieszanie odrębnych ustaw, odrębnych trybów, wnioskodawców i dokumentów.

Wójt posługuje się raz jedną ustawą, raz inną, w zależności od tego, co akurat wygodniej uzasadnia jego milczenie w sprawie. To nie jest niuans prawny dla wtajemniczonych. To jest działanie, które podważa zaufanie obywatela do władzy publicznej, bo jak ma się odwołać ten, kto nie wie nawet, w jakim trybie odmówiono mu odpowiedzi? Mieszanie ustaw na tym poziomie nie tłumaczy się przeoczeniem. Tłumaczy się tym, że nikt nie planował odpowiedzi, planowano brak odpowiedzi, a przepisy dobierano po fakcie.

Sam sobie zaprzeczył w tym samym piśmie

Najbardziej wymowny jest fragment, którego wójt Drozdowicz chyba nie przemyślał. W tym samym piśmie z 19 czerwca, w którym twierdzi, że wniosek kwietniowy “pokrywa się” ze styczniowym i dlatego nie można go rozpatrzyć, wójt jednak go rozpatruje. Podaje nazwę kancelarii obsługującej gminę. Czyli część wniosku, którą wygodnie było ujawnić, ujawniono. Część dotycząca konkretnych kwot wypłacanych z budżetu 2025 r. i 2026- już nie.

Trudno o lepszą ilustrację, że argument o “tożsamości spraw” nie jest tu zasadą, tylko wytrychem używanym wybiórczo, zależnie od tego, które pytanie akurat jest niewygodne.

Kto tu kogo chroni

Pismo odmawiające ujawnienia kosztów obsługi prawnej dotyczy wynagrodzenia  dla Kancelarii Radcy Prawnego Dennis Warcholak. Tego samego prawnika, który od lat obsługuje Radosława Drozdowicza i doradza organowi. Pytanie, w czym? Jak odpowiadać na wnioski o informację publiczną? Czy w tym konkretnym przypadku dotyczącym wynagrodzenia, być może,  jak nie odpowiadać na wniosek dotyczący własnego wynagrodzenia?

Skąd ta wyjątkowa lojalność wójta wobec dostawcy usług, skoro w jej imię gotów jest pomieszać ustawy, unieważniać decyzje, których nie ma, powołać się na przepis, który nie ma zastosowania do opisanej sytuacji? I ile właściwie wynosi wynagrodzenie prawnika, że wójt tak bardzo się boi jego ujawnienia i broni z takim uporem, jakby chodziło o tajemnicę  wagi państwowej?